zoeken  
    SCHOOLREGLEMENT 2018-2019 | INSCHRIJVEN OUD-LEERLINGENDAG ZATERDAG 20 OKTOBER 2018 |

SJKS - Talent & kwaliteit, hand in hand!

We zijn goed gestart!


Ook dit jaar zijn we erg verheugd dat onze school het vertrouwen kreeg van vele ouders en nieuwe leerlingen: 223 leerlingen in het eerste jaar en 30 leerlingen ‘instromers ‘ in de hogere jaren. In totaal: 1260 leerlingen!#

In ons eerste jaar opteerden we voor 11 klasgroepen (6 ‘Latijnse’ en 5 ‘moderne’): klasgroepen die zorgvuldig samengesteld zijn; ideaal om ‘de groentjes’ zich snel te laten thuisvoelen op onze school. We opteerden erg bewust voor kleine klasgroepen in de eerste graad. (17 à 22 leerlingen per klas).

Verdergaan op de ingeslagen weg

Voor enkele jaren werd een inventaris gemaakt van aandachtspunten die het leven op school vlotter en aangenamer kunnen laten verlopen. We bundelden de (vernieuwde) afspraken en maakten er de voorbije schooljaren werk van. De aandacht voor deze afspraken en de verbetering van de infrastructuur (o.a. spiksplinternieuw tafels in de Calfac!) van onze school zorgden dat we met velen ‘aangenaam school maakten’. De nieuwe aanpak van de catering op school waar we vorig jaar mee van start gingen, zorgde voor een middagpauze  met meer keuzemogelijkheden en meer vrijheid.

We willen dit schooljaar op de ingeslagen weg verdergaan.

Directeur Walter Roggeman formuleerde in naam van het directieteam de prioriteit(en) voor dit schooljaar:

“ - De bron blijft zuiver en dat geeft hoop - Door dit citaat van de tachtigjarige Hugo De Ridder als titel te gebruiken wil ik duiding geven aan de prioriteiten die we ons als school voor het volgende schooljaar willen stellen.

Hoewel ik zelf helemaal nog niet zo oud ben, wil ik mij toch aansluiten bij een aantal standpunten die Hugo De Ridder innam in een interview met het weekblad Tertio naar aanleiding van de publicatie van zijn boek Brief aan mijn kleinkinderen, de overvraagde generatie.

Als school mogen wij niet blind zijn voor een aantal zorgenbarende tendense   n in onze huidige maatschappij, maar we moeten er zeker op letten dat we aan onze jonge mensen altijd een hoopvolle boodschap blijven geven. De jongeren van vandaag zijn niet gebaat met verhaaltjes over hoeveel beter het vroeger wel was. Vroeger is voorbij en zal nooit meer terugkeren. Trouwens, ook toen waren er fenomenen die niemand van ons graag zou zien terugkeren.

Hugo De Ridder heeft eenoptimistisch boek geschrevenwant er zit veel hoop in. “Ik zie een zuivere bron wanneer ik naar mijn klein- en achterkleinkinderen kijk. Waar en hoe dat water zal stromen, hangt in belangrijke mate van onszelf af en van onze opvoeding, ouders en omgeving. Maar het water van de bron is niet geperverteerd en dat is heel belangrijk.”

En precies hier ligt er een belangrijke taak voor onze school: samen met de ouders trachten te bepalen hoe het “water zal stromen”.

Naast het overbrengen van kennis en vaardigheden hebben leerkrachten en alle andere medewerkers op onze school de taak een aantal levenswaarden onder de aandacht van de leerlingen te brengen, niet op een dogmatische manier maar wel een geëngageerde! Wat we zelf ook trachten voor te leven zal door onze leerlingen gemakkelijker overgenomen worden.

In onze samenleving heerst meer en meer de overtuiging dat iedereen voor zichzelf maar moet uitmaken wat goed en kwaad is, dat we daarover op school en op het publieke forum niet te normatief over moeten spreken… Volgens mij moeten we op onze school ingaan tegen deze tendens. Onze leerkrachten en personeelsleden moeten – liefst in woord én daad – getuigenis afleggen van wat zij waardevol vinden voor het leven.

We moeten ons vooral keren tegen een te doorgedreven individualism, tegen verregaande onverschilligheid.Op de stiften van de Damiaanactie staat terecht: “Onverschilligheid doodt.” Onze leerlingen hoeven het belange niet altijd eens te zijn met onze standpunten, maar we moeten hen uitdagen om na te denken, om kritisch te reflecteren op wat de media hen voorhouden, op wat in onze westerse samenleving aan de gang is en hoe zij én wij daarin – misschien niet altijd erg bewust – meegezogen worden.

Mag ik er nog eens twee namen bijhalen van mensen die de voorbije weken in de media (kranten, weekbladen en radio) aandacht gevraagd hebben voor de problematiek van onze tijd? Alfons Vansteenwegen, de auteur van de bestseller Liefde is een werkwoord, zegt in een interview dat hij het eens is met de spraakmakende Gentse psychoanalyticus Paul Verhaeghe dat de ratrace van de neoliberale economie fnuikend werkt voor mensen en relaties. Maar daarnaast is er ook een probleem met de persoonlijke veerkracht. Mensen kunnen emotioneel niet veel verdragen. “Dat komt zeker ook door het verloren gaan van de diepere dimensie van het leven. Om het levenslang met elkaar uit te houden, helpt het als je kunt terugvallen op iets wat het hier en nu overstijgt. Het is dan ook positief dat spiritualiteit enigszins in de mode is gekomen, bijvoorbeeld rond mindfulness, en dat meer mensen bewuster willen leven.” Vansteenwegen maakt onderscheid tussen twee soorten mensen, de ‘verschilligen’ en de ‘onverschilligen’. “Verschilligheid in de relatie betekent het besef dat je anders bent dan je partner en dat dit de relatie interessant maakt. Niet mekaar proberen te veranderen maar de ander appreciëren omdat hij anders is.”

Hetzelfde geldt voor het leven in het algemeen. “Onverschilligen zijn mensen die alles platstrijken, voor wie het allemaal om het even is. Onverschilligheid doodt en is ook een vorm van materialisme. Verschilligen daarentegen zijn mensen die zoeken, nadenken, onderscheid maken, inzien dat niet alles gelijk is.”

Vanuit die achtergrond willen wij in het komende schooljaar accenten leggen in onze werking en in de school als samenleving. Zo willen wij de nadruk leggen op een vriendelijke omgang met elkaar. Die zal zich uiten in een positieve houding, in een beleefd en respectvol taalgebruik tussen alle partners op school: leerlingen onder elkaar, leerlingen tegenover personeelsleden en zeker ook omgekeerd.

Aangenaam samen leven met zoveel mensen vraagt ook het naleven van een aantal afspraken. Waar vroeger het gebrek aan vrijheid niet altijd plezant was, moet de slinger misschien nu wat naar de andere kant. De organisatie van een school van bijna 1500 mensen kan maar goed lopen als iedereen tracht wat stipter te zijn in het opvolgen van een aantal praktische afspraken. “Ik zal dat ziektebriefje wel eens afgeven als het mij past”, getuigt van een te ver gaand individualisme, van te weinig respect voor de vlotte organisatie van de school. Voor een toevallige vergetelheid moeten we begrip hebben, maar stelselmatig nonchalant gedrag moeten we corrigeren.

Op de eerste plaats willen wij bij het begin van dit nieuwe schooljaar leerlingen en leerkrachten oproepen om (nog meer) initiatieven te nemen om samen op school een aantal toffe dingen te organiseren. Onder meer het schooltoneel en het dansspectakel Skairo leveren jaarlijks een essentiële bijdrage tot het welbevinden van onze leerlingen (én onze leerkrachten) op onze school. Wat houdt de leerlingenraad, het leerlingenparlement, het klassenberaad, het lerarenkorps … tegen om nog meer initiatieven te nemen? Dat mag kleinschalig zijn. Als directie zijn wij ten volle bereid hiervoor de nodige faciliteiten te verlenen, omdat wij dat zo belangrijk vinden.

Kleuterschool
Lagere school
Internaat

 

Vandaag

 
Voor 4ECab,4SPWa,4HW en 4WB naar auteurslezing van Karen Dierickx in de stadsbib 1ste en 2de lesuur in kader van Lettergebroed
Zwemmen voor 1Sa en 2MWSc
Rapport 1 voor 3de graad
Bezoek kringloop- en wereldwinkel voor 2Lb

 
Schoolrestaurant
Menu secundair - uitleg
College Info
IC Hou
SJKS-Knack

 

Creatief-actief


Toneel 
Skairo 
Flanders Boys Choir
 
 

Ligging

Hoe bereik je ons?