|
|
Vierdejaars in Hoge Rielen
Iedereen heeft ooit wel eens gehoord dat het Griekse woord ‘skole’ vrije tijd betekent. In praktijk echter meent menigeen de etymologie van dit woord in twijfel te kunnen trekken. Er stond dus op zijn zachtst gezegd enige verbazing te lezen op de gezichten van de begeleiders van het leerlingenparlement (Bart De Schuttere-Robby De Rudder)toen zij van de leerlingen van het vierde jaar te horen kreeg dat zij graag op vrijwillige basis op weekend wilden gaan ... met de school. Het duurde echter niet lang eer dit voorstel concreet werd. De leerlingen Lotte De Bock, Frederik De Ridder, Robert-Jan De Meyer en Alexander Lippeveld zorgden zelf voor de activiteiten, terwijl de leerkrachten de verantwoordelijkheid voor eten en slapen op zich namen. # Door hun inspanningen werd het voor 50 leerlingen en 11 begeleiders mogelijk om van 14 tot 16 maart een weekendje te ontspannen in ‘Hoge Rielen’. De organisatoren vonden het noodzakelijk om er vanaf de eerste de eerste minuut van het weekend flink in te vliegen. Daarom werden de deelnemers nog voor het bereiken van de bestemming uit de bus gezet voor een kleine dropping. De aardrijkskundeliefhebbers onder leiding van de heer Philips en mevrouw Verniers waren snel ter plekke, terwijl de filologen onder leiding van de heer De Geest en de heer Van Looy uiteindelijk hun boontjes te weken moesten leggen bij ‘een lichtje in de verte’. Nadat ook zij het paviljoen waar we verbleven gevonden hadden, werd er nog wat nagepraat met een stukje zelfgefabriceerde pizza in de hand alvorens de slaapkamers op te zoeken. Dag twee opende met een frisse douche en pistolets met choco. Een vergissing van de bakker in ons voordeel. De rest van de voormiddag werd gewijd aan basket, volleybal en voetbal. Zowel in het volleybal als in het basket slaagde het leerkrachtenteam erin om het jonge volkje af te houden door ervaring te koppelen aan fysieke kracht. Vervolgens genoten we in het restaurant van het domein van ons middagmaal. Na de middag werden we door de organisatoren uitgedaagd voor een ‘één tegen allen’. Als wij er in twee uur in zouden slagen om tweeëndertig opdrachten tot een goed einde te brengen, dan zouden zij een kleine tegenprestatie leveren. Twee uur lang werden wormen verzameld, bootjes gevouwen, bomen uitgelachen, pennen leeggeschreven, rauwe uien opgegeten enz. In de laatste vijf minuten slaagden we in de laatste opdracht: het vullen van een fles met zelfgemaakte confetti. De hybris van de organisatoren zorgde er dus voor dat zij het heel spontaan frisjes kregen bij onze overwinning. ’s Avonds stond een optreden van ‘Earl and the microwaves’ op het programma. Na een zeer terecht applaus voor de artiesten schaarden de heer Noens en de heer Van Rumst zich achter de draaitafel om een paar uren ambiance op de dansvloer te garanderen. Het laatste uurtje schakelden zij lustig over naar foute muziek, maar toch bleek het een heel karwei om de leerlingen van de dansvloer naar hun slaapkamers te krijgen. Zondagochtend stonden er koffiekoeken op het menu. Na het verorberen daarvan moesten we ons echter reppen om ons paviljoen tijdig schoongemaakt te krijgen. Het was immers de bedoeling dat we voor de middag terug thuis zouden zijn. Het werd nog even zwoegen met bagage toen bleek dat de bus niet tot aan ons paviljoen kon komen door de verkeersdrempels, maar ook dat kon niet verhinderen dat we om twaalf uur stipt Sint-Niklaas binnenreden. Om onze gevoelens bij de thuiskomst te beschrijven zijn er nauwelijks genoeg clichés voorhanden. We waren moe maar tevreden, een beetje triestig omdat het gedaan was en we hopen het volgend jaar nog eens over te doen. M. Van Looy
|
Vandaag
Kleuterschool
Lagere school
Internaat
Eten & drinken
College Info
IC Hou
|
|
