over het internaat

Hieronder enkele getuigenissen van internen:

“Eerlijk gezegd, we vinden het best leuk. Maar wellicht denkt niet iedereen er zo over. Als internen hebben we voordelen en kansen die de externen missen. We leren ook op eigen benen te staan, een beetje zelfstandig zijn. En de hele dag leven we tussen jongens van onze eigen leeftijd. Toch zijn we blij als het vrijdagavond is en we weer thuis zijn …”

“Onze ouders betalen voor een vol jaar ruim 1750 euro. Dat is niet niets. Maar verwarming, eten en al het personeel moet ook betaald worden.”

“Ik ben veertien jaar en heb vorig jaar zelf gekozen voor het internaat. Het reglement verschilt naargelang de leeftijd. De internen van de eerste drie jaren moeten gaan slapen om 22 uur, de oudsten 22.30 uur. De jongeren studeren meer in de studiezaal, de ouderen op hun kamer. Op woensdagnamiddag gaan we geregeld schaatsen, zwemmen, enz …
Verder denk ik dat de sfeer van het internaat voor een groot deel afhangt van de groep internen zelf.”

“Ik ben hier graag, maar verlang toch soms naar thuis. Ik vind het belangrijk dat je je thuis kunt voelen op het internaat. Vijf dagen op een week is toch heel wat!”

“Ik ben op internaat, omdat het bij ons erg druk is, je moet weten dat we een eigen zaak hebben en daar rinkelt de telefoon voortdurend. Dus niet zo’n ideale atmosfeer om te studeren. Mijn ouders hebben dus besloten dat ik intern zou zijn (ik ook een beetje). Het is hier wel tof, maar toch verlang ik elke week dat het vlug vrijdagavond is. Het internaat biedt voordelen en nadelen, maar de voordelen overwegen toch (bv. niet op een overvolle bus zitten, rustig kunnen studeren, soms wat uitleg vragen aan een mede-intern of de opvoeders, leren omgaan met anderen, wat toch belangrijk is.
’s Avonds hebben we recreatie of kunnen we naar een videofilm kijken. Natuurlijk doen we ook sport. We halen veel gekke streken uit en we maken veel plezier.”

“Een INTERNAAT vandaag kan als een ark van Noach zijn … op zoek om de golven van de tijd te trotseren. De golven van groepsspanning en monotonie, van studieproblemen en indruk-maken-op-anderen, van altijd-zijn-zin-krijgen en alleen-zijn. Maar onze ark beschikt over een kompas. Het kompas van de groepsdynamiek en van de begeleidende-structuur-die-richting-geeft, het kompas van aandacht voor de groep en voor het individu, van aanmoediging in moeilijke momenten, van respectvol leren omgaan met de anderen, het kompas van de vriendschap. Het INTERNAAT biedt beschutting en mogen we hopen op ‘de regenboog’: de brug op stevige pijlers die leidt naar sociaalvoelendheid en zelfstandigheid.”
François Jacobs.