|
|
ColleGedichten: sfeervol en vol variatie

Om 19 en om 20.30 uur vertrokken telkens zes groepjes met ‘vrienden van de poëzie’ naar evenveel locaties in de het SJKS. Gedurende minivoorstellingen van telkens 10 minuten serveerden leerlingen en leerkrachten een waaier van poëtische teksten. Een erg gevarieerd aanbod gaande van speelse gedichten vol humor tot diepzinnige teksten. De combinatie van een rondgang in de school, de creativiteit van de aankleding en aanpak op de zes locaties en de sfeervolle slotact in de Calfac verrasten de toeschouwers in positieve zin. De onverwacht grote opkomst was een opsteker voor de meer dan 40 leerlingen en de 30 leerkrachten die ColleGedichten voor het voetlicht brachten.# Dichtbij de leefwereld van jongeren De leerlingen van de basisschool charmeerden door de keuze van de teksten (humor!), de zorg voor de dictie en de sfeervolle inrichting van het klaslokaal. De leerlingen van het eerste jaar brachten bij het licht van bureaulampen en middenin kasten vol boeken teksten uit hun leven gegrepen: de eerste schroomvolle verliefdheid, de haat-liefde-verhouding met ‘school’, de tegenstrijdige gevoelens bij ‘de huwelijkperikelen van ma en pa’. De tweede- en derdejaars inspireerden zich op de 4 seizoenen. Ze schreven zelf gedichten, maakten kleurrijke tekeningen en beschilderden panelen. In tien minuten kwamen de vier seizoenen aan bod. Snoek, Lanoye en Van Wilderode Op het einde van de archiefgang zorgden beelden van een zwemmer en een eerste gedicht voor een onderdompeling in de waterwereld van Paul Snoek. In de kerk brachten vierdejaars - tussen de geprojecteerde vissen uit een aquarium én met een prima dictie - andere hoogtepunten uit Snoeks werk. Het vijfde jaar ‘bekleedde’ een klaslokaal met meer dan honderd kartonnen dozen. Tussen de dozen een fragment uit Kartonnen dozen; en tegen de achtergrond van beelden uit WOI (geprojecteerd op de kartonnen dozen), ‘oorlogsgedichten ‘ van Lanoye. Een sfeer en teksten die beklijven. De statige priesterrefter – de plaats waar Cyriel Coupé (pseudoniem Anton van Wilderode) vele jaren met confraters aan tafel zat – was het decor voor (reis)teksten van Van Wilderode over Paulus en Karel V. Het zesde jaar bood de aanwezigen bovendien een glaasje wijn aan! Mijn ‘oude school’ Omstreeks 22.30 uur verzamelden toeschouwers en medewerkers in de Calfac. Die was omgetoverd in een poëziecafé. Een andere indeling van de ruimte, vele spots, makkelijke stoelen en lage tafeltjes, receptietafeltjes, foto’s uit de oude doos en véél kaarsjes … zorgden voor gezellige sfeer. Oud-leerling (GL’92) Bruno Vanden Broecke was bereid de slotact te verzorgen. Bruno schreef een verhaal vol nostalgie over zijn collegetijd. Hij las het expressief voor en bewees met drie liedjes dat zijn talent erg breed is: een vlotte schrijver, een goede zanger, een performer van het zuiverste ras. Bovenal een sterke persoonlijkheid die zijn ‘oude school’ een erg warm hart toedraagt. Bij een glaasje wijn of een Duvel werd nagekaart. Tevreden gezichten en meermaals ‘dit moet een vervolg krijgen’ onderstreepten dat ColleGedichten een schot in de roos was!
|
|
|