|
|
Basisschool vierde Sint-Jozefskinderdag
Onze kinderen worden verwend in dit jubileumjaar. Zo stond 14 maart, Sint-Jozefskinderdag, in het teken van het jubileumjaar en werden de leerlingen getrakteerd op een feestelijk programma. Vooral de eucharistieviering raakte deze gevoelige snaar aan. De gewezen leerkrachten en directeurs van onze basisschool waren hiervoor ook uitgenodigd. De knipoog naar vroeger was nooit ver weg in de Collegekerk. E.H.P. D’Haenens ging voor. Het thema luidde : "Wat het was, wat het is; puzzelstukken voor de toekomst.” King College, vertolkt door meester Vik, aanschouwde de wereld van vandaag en keek soms met weemoed naar het verleden. # Gaandeweg ontdekte hij echter - samen met onze leerlingen - dat die “goeie oude tijd” ook nu nog bestaat. Eenieder was het erover eens dat dit samenzijn rond de Heer echte verbondenheid bewerkstelligde. 200 jaar lang gonst het binnen deze muren van jong geweld. Dagelijks werd en wordt voor velen geschiedenis geschreven, wordt aan eenieders eigen toekomst gepuzzeld. Vele waardevolle stukken passen in elkaar. Wat het was : een puzzelstukje dat ons leert hoe te groeien, niet alleen, maar samen. Wat het is : een puzzelstuk dat wij dag in, dag uit vorm geven, niet alleen, maar samen. Puzzelstukken voor de toekomst: jij en jij, wij en wij, zijn samen op weg om voor elkaar iets te betekenen, om te sleutelen aan dat wat komen gaat. Na de middag verzamelden kleuters en leerlingen om 400 kleurige ballonnen de lucht te laten ingaan. Nu maar hopen dat ze verre bestemmingen halen en vriendelijke mensen ontmoeten die ons kaartje terugsturen. Aansluitend konden we allen ons te goed doen aan een cornetto! Met de hele basisschool speelden we in de namiddag op verplaatsing. In de Siniscoop stonden twee films voor ons klaar. De kinderen tot het derde leerjaar keken naar “Enchanted” van Walt Disney. Het verhaal volgt de mooie prinses Giselle die door een boze koningin wordt verbannen uit haar magische, muzikale land en zo terechtkomt in de brute werkelijkheid van de straten van het hedendaagse Manhattan. De oudere leerlingen mochten naar “Astérix, de olympische spelen” gaan kijken. Van beide groepen hoorden wij tevreden “collegeklanken”.
|
|
|
